Please scroll down for English

Mijn oncoloog komt binnen en feliciteert me, we lachen, zijn assistent met wie ik net de beelden bekeek is net als ikzelf diep onder de indruk. Er volgen enkele oppervlakkige vragen over mijn DCA gebruik. Verder kijken we op het web naar studies over DCA die nog niet beëindigd zijn. Opnieuw hoor ik hetzelfde verhaal, zolang de klinische studies niet afgelopen zijn…
Hij benadrukt dat hij een man van de klassieke geneeskunde is, waarom DCA niet in de klassieke geneeskunde past is me niet duidelijk, misschien past het niet in de klassieke handel in geneesmiddelen. Eigenlijk bedoelt hij, ik ben een verkoper en afhankelijk van mijn werkgever, ik mag je enkel zijn producten verkopen, of die producten je helpen is niet zo belangrijk, ook niet dat ze belachelijk duur zijn en dat ze je levensduur aanzienlijk verkorten. Je hebt goed gedaan want je kanker lijkt helemaal verdwenen, je bent goed bezig, doe zo verder. Het is goed voor jou, maar niet voor al mijn andere patiënten, voor hen zijn mijn dure giftige therapiën beter.
In een periode van bijna 5 jaar heeft hij een patiënt, met een kanker die niet meer reageerde op zijn dure geneesmiddelen, zien evolueren tot wat we nu in beeld zien. Lijkt op een complete remissie, geen tumor te bespeuren. Hoe past dit bij een arts en zijn opleiding? Hoe zit het met de eed van Hippocrates, en de andere patiënten? Ik hoor hem denken, koppig eigenwijze patiënt, waarom moest je nu die DCA… Waarom doe je niet gewoon zoals iedereen? Lastpost.
Er is momenteel veel onderzoek rond kanker & metabolisme, hoor ik hem nog zeggen, er is zeker goede hoop met deze metabole modulatoren waarvan DCA zowat het prototype is.
Waarschijnlijk zal er vroeg of laat een kopie van DCA op de markt komen, een nieuw geneesmiddel met patent, zodat er wel geld kan verdiend worden. Zo zullen tenslotte ook andere patiënten op een menselijke manier van hun kanker kunnen verlost worden. Dat ondertussen de meeste van diegenen die het niet overleven, niet aan hun kanker maar aan de complicaties van hun behandeling sterven blijft maar een futiliteit.
Goed nieuws dus, nu had ik het verwacht omdat ik het zo voelde. Ik heb me deze keer laten scannen omdat ik hoopte dat bij een complete remissie mijn artsen mijn resultaten niet meer konden negeren. Dat het hen zou overtuigen om op de één of andere manier andere patiënten te helpen. Dit is duidelijk niet hun prioriteit. Ik denk wel dat mijn oncoloog en de meeste dokters hun best doen en het goed menen met de patiënten. Het zit wel goed fout met de opleiding, de indoctrinatie, helemaal afhankelijk van de producenten van hun duur gif. Kanker is big business. Voor mijn gezondheid zal ik maar beter negeren wat ze van plan zijn met hun ‘oorlog tegen kanker’, en gewoon verder doen op mijn manier, blijven leven.

My oncologist walks in and congratulates me, we laugh, his assistant with whom I just looked at the images is just like myself deeply impressed. There are some superficial questions about my DCA use. Further we look on the web for studies of DCA still in progress. Again I hear the same story, as long as the clinical trials are not finished … He accentuate that he is a man of classical medicine. Why DCA doesn’t fit as a classical medicine is not clear to me, might not fit into the classical business in medicines.
Actually he means, I am a salesman and depending on my employer, I only can sell his products, if these products help you or not is not important nor that they are ridiculously expensive and that they significantly shorten your life. You’ve done well because your cancer seems completely gone, you’re really doing well, go on like this. It’s good for you, but not for all my other patients, for them my expensive toxic therapies are better.
In a period of nearly five years he has seen a patient with a cancer that no longer responded to his expensive drugs evolve into what we see now on the screen. What seems a complete remission, not a tumor left. How does this fit with a doctor and his training? What about the Hippocratic oath, and the other patients? I hear him thinking, what a stubborn patient, why did you had to do this DCA … Why don’t you do like everyone else? Troublemaker.
There is currently a lot of research on cancer and metabolism I hear him say, certainly good hope with these metabolic modulators of which DCA is a kind of prototype.
Probably sooner or later a copy of DCA will reach the market. A new drug with a patent, so that money can be made and finally also other patients can be saved of their cancer in a humane way. That meanwhile most of those who do not survive don’t die of cancer but from complications of their treatment only remains a futility.
Anyway, good news, now I expected it because I felt like this. I’ve been scanned this time because I was hoping that with a complete remission my doctors could no longer ignore my results. That it would convince them to help other patients in one way or another. This is clearly not their priority. I still think that my oncologist and most doctors do their best and feel good with their patients. I’m just difficult with the training, the indoctrination, totally dependent upon the manufacturers of their expensive poison. Cancer is big business. For my health, I will better ignore what they intend with their “war on cancer”, and simply go on my way, staying alive.

Advertenties