Traduction en cours / Translation in progress.

+

Eén van de grootste onderzoeken gedaan naar alle gepubliceerde klinische studies over chemotherapie is dat van de Duitse epidemioloog Dr. Ulrich Abel, verbonden aan de Universiteit van Heidelberg. Dit gebeurde in 1990 en was dan ook het eerste grote onderzoek in die richting. Van de latere onderzoeken over chemotherapie zijn er blijkbaar maar weinig die hoopvoller zijn. Vooral zeldzame kankers, zoals lymfomen, leukemiën, teelbalkanker, eierstokkanker en enkele anderen lijken de laatste jaren beter behandelbaar, vooral op jonge leeftijd.

Abel nam contact op met 350 medische centra met de vraag om hem alles toe te zenden wat ze ooit gepubliceerd hadden over de toepassing van chemotherapie. Hij analyseerde bovendien opnieuw duizenden studies en artikelen die gepubliceerd werden in de meest toonaangevende medische vakbladen. Het koste hem verschillende jaren om deze informatie te verzamelen en te analyseren. Zijn epidemiologische studie werd gepubliceerd in het blad The Lancet. Ook schreef hij een boek, Cytostatic Therapy of Advanced. Epithelial Tumors: A Critique .

Hij kwam tot de conclusie dat het totale, wereldwijde aantal positieve resultaten als gevolg van chemotherapie bedroevend was. Dit omdat er eenvoudigweg nergens wetenschappelijke bewijzen beschikbaar waren voor het feit dat chemotherapie erin slaagt om “het leven van patiënten met de meest voorkomende organische kankers op noemenswaardige wijze te verlengen”. Ook benadrukte hij dat chemotherapie er zelden in slaagt om de levenskwaliteit te verbeteren en beschrijft het als een wetenschappelijke kwelling. Hij stelt dat ten minste 80% van de chemotherapie die in de wereld wordt toegepast bij uitgezaaide orgaankankers geen enkel nut heeft.

Meer dan twintig jaar later is is er nog altijd geen verband tussen ‘response’ betekend het krimpen van de tumor, -wat de artsen zien als rechtvaardiging voor chemotherapie- en een langere levensduur aangetoond.

Links:

Artikel Der Spiegel 1990: http://www.encognitive.com/node/4361

Publicatie Pubmed: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1339108

Advertenties